Eskiden aşk ömürlüktü, şimdi geçici bir heves.
“Olursa ne güzel,” “Olmazsa kader” deniliyor sessizce.
Birçok erkek eğlenmek istiyor, evlenmek değil artık.
Kalmak zor gelince, gitmek kolay oluyor nedense.
Kızlar özgürlük istiyor ama yanında bağlılık da.
Gelinlik giymek hayal, sonrası ise meçhul kalıyor.
Sıkılınca “özgürlüğüm gitti” deyip ayrılık isteniyor.
Oysa birlikte olmak sadece düğün değil, bir emek.
O büyük sözler çabuk mu unutuluyor sahiden?
“Sensiz nefes alamam” diyordun, ne değişti şimdi?
Aşk biraz sabır, biraz da anlayış ister aslında.
İlişkiler, ilk fırtınada bırakılacak gemiler değildir.
Azıcık daraldık diye ayrılık mı gelir hemen?
Yeni bir sevgili tüm sorunları siler mi?
Her şey yolunda mı olacak bir başkasıyla?
Önce kendinle yüzleş, sonra karar ver buna.
Hazır mısın gerçekten paylaşmaya bir hayatı?
Sadece sevilmek değil, sevmek de emek ister.
Fedakarlık olmadan hiçbir aşk büyümez zaten.
Aynı evde kalmak, aynı yolda yürümektir.
Hayat dediğin
iki soluk arası kadar kısa.
Birlikteyken bunu unutmayın…
Zaman hızlı,
zaman acımasız...
Sevgiye vakit ayırın, geç kalmadan.
Bazen yarın olmuyor,
bazen aynı yerde uyanmak nasip olmuyor.
Ama sevgi…
Eğer gerçekse, bir yerlerde hep yaşıyor.
Dilerim yüreğiniz,
hiç bitmeyen bir sevgiyle dolsun...
Ayrılık, son kelimeniz olsun.
Sevgilerimle,
Belgin Baykal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder