Mart’ın Aldatan Baharı
Dışarısı soğuk, puslu.
Aylardan Mart.
İçin umutla dolsa da,
O sana asla baharını yaşatmaz.
Ne kıştır ne bahar…
Kimlik bunalımı yaşar adeta.
Bir gün seni güneşiyle kandırır,
Ertesi gün kar olur, soğuk olur,
Üzer tüm açan çiçekleri.
Mart’a güven olmaz.
Ona kanan her canlı,
Kırılır bir kez daha.
Kandırıldığı için küser toprağa.
Ama Mart, vazgeçmez!
Çekicidir, aldatıcıdır.
Doğa öğrenmiştir artık:
Adı Mart olan bahar,
Ancak Nisan olunca gerçektir.
Sahi,
Sen hangi aysın?
Ben Eylül’üm mesela…
Ne yakar, ne üşütürüm.
Yazla vedalaşmak,
Kışa hazırlanmaktır benimle olmak.
Sevgilerimle,
Belgin Baykal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder