Hoş Sada ile Ayrılmak
Hayatta hoş sada ile anılmak en büyük mirastır.
Bugün geçmişe dair bir albüm yolculuğuna çıktım.
Yaşanmışlıklarla dolu uzun bir hayat düşündüm.
Bir o kadar da kısa geldi bazı anlar.
Sanki hayatımın özeti alınmış gibi hissettim.
Ana fikri çıkarılmış, detaylar unutulmuş gibiydi.
Resimler elimden kayarken, içimde izler bıraktı.
Bazısına kızgındım, bazısına kırgınlıkla baktım.
Bazılarıysa yüzümde gülümsemeler bıraktı sessizce.
Bazıları hayatta değildi, derin bir hüzün duydum.
Bazıları ise fazlasıyla özleniyordu içten içe.
Bazılarını hızlıca geçtim, anlamını yitirmişti.
"Ne kadar gereksizmiş hayatımda" dedim içimden.
Akıl ne saçmalıklara takılmış zamanında.
Bugün kendime kızdım abarttığım şeyler için.
Ve gün gelir, her şeyin hoşluğuyla yüzleşiriz...
Bu yüzleşme de bence bir başarı sayılır.
İyilikler, kötülükler kazınır zihinlerin duvarına.
İnsanları vefası ya da cefasıyla anarsın hep.
Hayat sana iki seçenek sunar: iyi ya da kötü.
İçimizde beslediğimiz duygular yön verir yaşama.
Yaptıklarımız eninde sonunda karşımıza çıkacaktır.
Adın geçtiğinde güzel sözler söyleniyorsa, şanslısın.
Demek ki hoş sada ile ayrılacaklardansın sen.
Tıpkı büyük şair Baki’nin dediği gibi olur:
"Baki kalan bu kubbede bir hoş sada imiş."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder