Ne Güzel Bir Cümledir: “Yolun Açık Olsun”
Hayatta neye el attıysanız, engelsiz olsun.
Sizi kısıtlayan hiçbir şey olmasın…
Allah hep sizin yanınızda olsun…
Ama bazen bu dilekler yetmez yollarımızı açmaya.
Çünkü çoğu zaman, yollarımızı kendimiz kapatırız.
Ya da göz göre göre kapalı yolları seçeriz.
Ölçüp biçmeden atlarız...
Sonra da bocalarız.
Sanırız ki yollarımız kapanmış.
Oysa çoğu zaman, seçimlerimiz kapatır o yolları.
Acı çekeriz, bedel öderiz.
Defalarca aynı yanlışları yaparak ilerlediğimizi sanırız.
Her seferinde “Bu kez olgunlaştım,” deriz.
Ama sonra yine…
Kısmetsizlik,
Nazar,
Şanssızlık
diyerek başkasını suçlarız.
Oysa unuturuz…
Hayatımızın her alanındaki yolları biz seçeriz.
Korktuğumuz yollar bazen açık olur.
Kapalı sandıklarımız, aslında sadece bize açıktır.
Yanılgı da burada başlar işte.
Ne iyi ne kötü olduğunu yaşayarak öğreniriz.
Bazen kötü bir deneyim,
bazen de iyi bir geleceğin kapısı olur.
Her yol bir şey öğretir.
Ve bazen…
Bu cümleyi gönüllü olarak kullanırız:
Yakınlarımızı, sevdiklerimizi göndeririz uzaklara.
İçimiz buruk, boynumuz bükük...
Ama yutkunarak deriz ki:
“Yolun açık olsun.”
Yüreğimiz başka, dilimiz başka söyler aslında.
Hayat bize her defasında değişik yollar sunar.
Biz yine deneriz.
Bazen bilerek, bazen umarsızca…
Ve seçtiğimiz bu yollarda,
kendimize, sevdiklerimize, hayatın tüm yolcularına tek dileğimiz:
“Hepimizin yolu açık olsun.”
Sevgilerimle
Belgin Baykal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder